De maanorchidee
Phalaenopsis amabilis groeit van de Filipijnen en Maleisië via Indonesië tot Papoea-Nieuw-Guinea en het noordoosten van Queensland. Aan een stijve, gebogen bloeistengel van dertig tot vijfenzeventig centimeter draagt hij twee tot tien witte, langlevende bloemen van zes à zeven centimeter. In Indonesië heet hij anggrek bulan, maanorchidee, en hij is daar een van de drie nationale bloemen.
Voor de veredeling is de soort belangrijk geweest. Hij was een van de ouders van Phalaenopsis Harriettiae, volgens de overlevering de eerste vlinderorchidee-hybride die door mensen werd gemaakt. Veel witte potorchideeën dragen nog iets van die voorouder in zich.
Wit als basis voor blauw
Een felblauwe vlinderorchidee is geen nieuwe soort. Blauw komt bij orchideeën van nature niet voor; kwekers spuiten kleurstof in de stengel van een witte plant. Bloeit zo'n plant later opnieuw, dan zijn de bloemen gewoon wit. Wie dus een blauwe orchidee heeft gekregen, heeft eigenlijk een witte.
Wanneer kies je wit?
Een witte orchidee wordt traditioneel geassocieerd met zuiverheid en elegantie. Hij past bij een huwelijk of een doop, en bij een afscheid zijn ze een ingetogen alternatief voor een rouwstuk, omdat de plant nog maanden blijft staan. Wit valt bovendien in elk interieur weg tegen een lichte muur.
Zo blijft het wit smetteloos
- Spuit niet over de bloemen; waterdruppels laten op wit snel vlekjes achter.
- Zet de pot uit de directe middagzon, want verbrande plekken zie je op wit het eerst.
- Knip een verwelkte bloem meteen weg, zodat de rest fris blijft.
- Verpot om de een à twee jaar in verse orchideeënschors.
De ASPCA noemt Phalaenopsis veilig voor honden, katten en paarden, dus ook een witte plant mag in een huis met dieren staan.